ก็อย่างที่รู้ๆ กัน ชีวิตแต่ละคน ก็เหนื่อยกันคนละแบบ บางคนเหนื่อยกาย บางคนเหนื่อยใจ บางคนเหนื่อยทั้งสองอย่าง จึงเกิดคำถามว่า แล้วเราจะเลี่ยงความเหนื่อยหรือไม่ให้เกิดความเหนื่อยได้หรือเปล่านี่ซิ อย่างที่พระพุทธเจ้าสอนไว้ว่า จงแก้ที่สาเหตุ ฟังแล้วเหมือนง่าย แต่ทำยากเหมือนกัน เริ่มเหนื่อยที่จะคิดอีกแล้ว ดังนั้น จึงมองหาสิ่งที่จะช่วยให้เราหายเหนื่อยก่อน แล้วจะได้มีจิตมีใจไปนั่งคิด นั่งค้น ไตร่ตรองหาสาเหตุ สิ่งที่จะมาช่วย ก็คงไม่ใช่แค่ไปหายากิน แล้วจะหาย มันอยู่ที่ว่า เราจะจัดการความเหนือยอย่างไร ขอใช้ความรู้ ความสามารถทางด้านการจัดการสารสนเทศที่มีอยู่มาช่วยในการจัดการความเหนื่อยก็แล้วกัน
1. แบ่งความเหนื่อยให้เป็นหมวดหมู่ มันจะได้ไม่กระจัดกระจาย เรื่องที่อยู่ในกลุ่มเดียวกัน ก็เอามาไว้ด้วยกัน จะได้ไม่ต้องคิดแล้วคิดอีก คิดมันทีเดียวไปเลย หากเป็นเรื่องที่อยู่ในกลุ่มเดียวกัน แล้วทำให้ดูเหมือนว่าเรื่องที่เรากำลังทำมันเป็นระบบมาขึ้น จาก 10 เรื่อง พอเอามาจัดเป็นหมวดหมู่ อาจจะเหลือแค่ 2-3 เรื่องก็ได้ ดูน้อยหน่อย หายเหนื่อยไปเยอะเลย
2. จัดลำดับความสำคัญ เพื่อดูว่า อะไรเป็นสิ่งที่ต้องคิด ต้องทำก่อน และเพื่อดูการไหลหรือความสัมพันธ์ของแต่ละเรื่องด้วย เหมือนเอาเรื่อง Grant Chart, Flowcharts มาปฏิบัติ
3. มองหาผู้ที่เกี่ยวข้อง เนื่องจากเป็นระบบเปิด จึงมีสิ่งแวดล้อมจากภายนอกมาเกี่ยวข้องด้วย เราควรจะทั้งใครหรืออะไรจะส่ง Input มาให้เรา และเราจะให้ Output กับใครบ้าง อย่างนี้เป็นการศึกษาเพื่อพิจาณาถึง ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมภายนอกจะเป็นอย่างไร
4. ประเมินผล เพื่อดูว่าเราได้ทำในสิ่งที่ควรทำหรือไม่ จะได้ใช้ในการปรับปรุงครั้งต่อไป ไม่ให้เกิดในสิ่งที่ไม่ควรต้องเกิดอีก รวมทั้งประเมินว่า ระบบการจัดการของเราเป็นอย่างไรด้วย
ทั้งนี้ จำไว้อย่างเดียวว่า สิ่งที่ผ่านมาในชีวิตเรา ก็สอนเรา ช่วยเราให้เข้าใจอะไรๆ อีกเยอะแยะ สนุกกับมัน เรียนรู้จากมัน สร้างวิกฤติให้เป็นโอกาส
